Tuesday, December 8, 2009

ಮುಂದಿದೆ ದಾರಿ..



ಹತ್ತಿರವಾಗುತಿದೆ, ಇನ್ನೆಷ್ಟರ ದೂರವದು?
ಬೀಳುತ್ತಿದೆ, ಎಣಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ರಭಸವಾಗಿ.
ಕೇಳುತ್ತಿದೆ ಅದರ ನಿಲ್ಲದ ಭೋರ್ಗರೆತ,
ಕಿವಿ ಮುಚ್ಚಿದರೂ ಬಿಡದಂತೆ,
'ನೋಡೋ, ಬಚ್ಚಲ ಮೋರಿಯಲ್ಲವಿದು,
ಇಷ್ಟಿದೆ ಇದರ ಆಳ’ ಎಂದಂತೆ.

ಹುಟ್ಟದಿದ್ದೀತೇ ಭಯ? ಆ ಪ್ರಪಾತವ ನೋಡಿದಾಗ,
ಬಿದ್ದದ್ದೆಲ್ಲಾ ನೆಲಮುಟ್ಟದೆ ತೇಲಾಡುವಾಗ,
ಮುಟ್ಟಿದವಪ್ಪಳಿಸಿದ ರಭಸಕೆ ಸಿಡಿದು ಕರಗುವಾಗ.

ಭಯಕ್ಕಂಜಲಾದೀತೇ?
ಬೀಳಲೇಬೇಕೆನ್ನುವ ಆಸೆ ಮೂಡಿದಮೇಲೆಯೂ.
ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ನೆಗೆಯಬೇಕಿದೆ,
ತಳ ಮುಟ್ಟುವವರೆಗೆ, ಮಬ್ಬು ಸರಿಯುವವರೆಗೆ.
ಇದೂ ಒಂದು ದಾರಿ, ಸಾಗರದೆಡೆಗೆ.
~*~
[ಸ್ವಗತ: ಎಷ್ಟೊಂದು ಸರ್ತಿ ಯೊಚ್ನೆ ಮಾಡ್ತೀನಿ, ಯಾಕೆ ಈ ರೀತಿಯೆಲ್ಲಾ ಬರಿತೀನಿ ಅಂತ. ಇದರ ಹಿಂದು ಮುಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರಿಗೆ( ಅಂದ್ರೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಯಾರಿಗೂ) ಇದರ ತಲೆಬುಡ ಕೂಡ ಅರ್ಥ ಆಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಯಾಕೆ ಬರಿತೀನಿ? ಬಹುಶಃ ತನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು, ಆದ್ರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಬೇಕು/ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕು(ಹಹ್, ಎಲ್ಲರೇನು ತ್ರಿಕಾಲಜ್ಞಾನಿಗಳಾ, ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೇನೇ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತ ಇರೊದಿಕ್ಕೆ ಅವ್ರಿಗೇನು ಬೇರೆ ಕೆಲ್ಸ ಇಲ್ವಾ?) ಅನ್ನೋ ಹುಚ್ಚು ತೊಳಲಾಟದಲ್ಲಿರುವವರ ಪಾಡು ಇಷ್ಟೇ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಹ್ಮ್]


ಚಿತ್ರಕೃಪೆ: ಅಶೋಕ

7 comments:

CoolNukeAshok said...

I loved the last part..... Very nice and touching.

ಭರತ said...

" ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ನೆಗೆಯಬೇಕಿದೆ,
ತಳ ಮುಟ್ಟುವವರೆಗೆ, ಮಬ್ಬು ಸರಿಯುವವರೆಗೆ.
ಇದೂ ಒಂದು ದಾರಿ, ಸಾಗರದೆಡೆಗೆ "

ಈ ಸಾಲುಗಳು ಇಷ್ಟವಾದವು.

Karthik said...

Anta... Kavite is very nice written :))...

Please continue :)

ಗೌತಮ್ ಹೆಗಡೆ said...

nice re nice:) prati baari odidagalu hosa artha dakkutte :)

Venky said...

ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.
ಇದು ನಿಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳೋ, ಅಥವಾ ನೀರಿಂದೋ?

ಸಿಮೆಂಟು ಮರಳಿನ ಮಧ್ಯೆ said...

ತುಂಬಾ ಸೊಗಸಾದ ಫೋಟೊ...
ಅದಕ್ಕಿಂತ ಸುಂದರವಾದ ಕವನ...!

ಎರಡಕ್ಕೂ ಹೃದಯ ಪೂರ್ವಕ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು...

ಅನಂತ said...

ಅಶೋಕ, ಭರತ್, ಕಾರ್ತೀಕ್, ಗೌತಮ್, ಪ್ರಕಾಶ್ ಸರ್, ಪುತ್ತೂರ್,
ಧನ್ಯವಾದಗಳು, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ.

ಪುತ್ತೂರ್,
ನನ್ನದಂತೂ ಹೌದು. ನೀರನ್ನೂ ಒಂದು ಬಾರಿ ಕೇಳಿದರೆ ಉತ್ತಮ.. :)